Giriş: Günün bitməsi, ruhun başlaması
Hər axşam günəşin üfüqdə əyilməsi ilə səma dəyişir. Amma bu dəyişiklik yalnız fiziki bir hadisə deyil. Bu, insan ruhunun səssizcə təmizləndiyi, yüklərdən azad olduğu və sabaha hazırlanmağa başladığı bir andır. Səma al-qırmızıya, narıncıya, bənövşəyə boyanarkən, sanki ruh da bu rənglərlə yuyulur.
Bu anın adı var. O ad Şəfəqdir.
Şəfəq – səmada rənglərin qısa ömrü, amma ruhda əbədi iz buraxan bir zamandır.
Şəfəq nədir? – Səmanın pıçıltısı, ruhun təqvimi
Şəfəq – səmanın danışdığı, amma dilsiz danışdığı andır. Günəş batmaq üzrədir, amma tam getməyib. İşıqla qaranlıq arasında bir cizgi var. Və bu cizgidə səma ruhla görüşür.
Bəziləri üçün bu an sakit bir gözəllikdir.
Bəziləri üçün dua vaxtı.
Bəziləri üçün nostalji.
Bəziləri üçün isə içində gizlədiyi bütün sualların yavaş-yavaş cavablandığı haldır.
Ruhlar bu an yenilənir. Bəzən bir damla göz yaşında, bəzən sakit bir baxışda, bəzən dərin nəfəsdə.
Hər axşam – bir təmizlənmə
Gün ərzində çox şey baş verir. Danışıqlar, narahatlıqlar, sevinc və yorğunluq, xatirələr və peşmanlıqlar. Və axşam gəlir. Şəfəq göydə peyda olduqca, ruh da təmizlənməyə başlayır.
Bədən yorulur, ruh susur. Və bu sükutun içində bir şey baş verir – yenilənmə.
Bu yenilənmə:
-
Yeni məqsədlərə yol açır,
-
Düşüncələrə dərinlik qatır,
-
Günün stressini səmanın rəngləri ilə yumşaldır.
Rənglərlə ruhun dialoqu
Səmanın rəngləri ruhun dərin qatlarına toxunur. Hər bir rəng bir hissin, bir xatirənin tərcüməçisidir.
-
Qırmızı – ehtiras, güc və vidalaşma.
-
Narıncı – şükranlıq və yüngüllük.
-
Bənövşəyi – düşüncə və sakitlik.
-
Tünd mavi – qaranlığa keçid və razılaşma.
Ruh bu rəngləri görərkən, hisslərini sərbəst buraxır. Bəzən susur, bəzən sakit bir təbəssümlə cavab verir. Amma əsas odur ki, şəfəq zamanı ruh tək qalmır. O, səmayla söhbət edir.
Pəncərə arxasında bir anlıq təmizlənmə
Pəncərədən baxırsan. Uzaqda günəş üfüqə yaxınlaşır. Səma dəyişir.
Əllərində bir fincan çay, içində səssiz bir dua. Və səma sənə baxır. Sanki o da danışmaq istəyir.
Bu anın içində:
-
Keçmişlə barış var,
-
Gözləntilərin sakitləşməsi var,
-
Ruhun öz evinə qayıtması var.
Heç nə demədən belə ruh bu anın içində durulur.
Hər gün batımı – bir fürsət
İnsanlar çox zaman səhərləri “başlanğıc” sayır. Amma axşamlar da başlanğıcdır. Hər gün batımı ruh üçün bir fürsətdir – düşünmək, hiss etmək, silmək, bağışlamaq və yenidən doğulmaq üçün.
Hər gün batımında:
-
Dünənin peşmanlıqları rənglərin içində əriyir,
-
Ürəyində qırıq qalan sözlər səmaya qarışır,
-
Və sən sabaha daha yüngül gedirsən.
Şəfəq – ruhun təqvimində hər günün son səhifəsini rənglərlə bağlayan bir imzadır.
Shefeq və sakitliyin gücü
Dünyada çox səs var. Amma şəfəq zamanı səssizlik var. Bu səssizlik qorxulu deyil. Əksinə – şəfalıdır.
-
Bu səssizlikdə özünü eşidirsən.
-
Nə istədiyini, nə itirdiyini, nə qazandığını anlaya bilirsən.
-
Şəfəq zamanı ruh dərindən nəfəs alır.
Səssizlik – çoxlarının qorxduğu bir şeydir. Amma ruhun bərpa olunması üçün o vacibdir. Şəfəq bu səssizliyi rənglərlə müşayiət edir ki, sən darıxmayasan.
Şəfəq – rəngli bir dua
Hər gün batımında səma dua edir. Rənglərlə, yumuşaqlıqla, sakitliklə. Və sən də içində dua etməyə başlayırsan. Bəzən sözlərlə, bəzən baxışla, bəzən sadəcə ürəyinlə.
Şəfəq – sözsüz bir ibadətdir. O, səmanın Allahla söhbətidir. Və insan bu söhbətə baxaraq daxilən təmizlənir.
Gün batımında ruh niyə dəyişir?
Ruh üçün ən çətin şey – keçməkdir. Keçmişdən keçmək. Peşmanlıqdan keçmək. Ağrıdan keçmək. Amma gün batımı ruh üçün bir işarədir:
“Bu gün keçdi. Sən də keç.”
Ruh bu anı təslim olmaq üçün istifadə edir.
Təslim olmaq – zəiflik deyil, rahatlıqdır.
Və şəfəq bu rahatlığı rənglər və səssizliklə gətirir.
Nəticə: Hər gün batımı – yenidən doğulmaqdır
Şəfəq – hər günün sonunda ruhun bərpasıdır.
Şəfəq – gözlə görünməyən, amma dərinlərdə toxunan bir hissdir.
Şəfəq – insanın öz içində bir güzgüdür. Baxıb özünü tanıdığı bir hal.
Və bu səbəbdən şəfəq sadəcə səma hadisəsi deyil. O, ruh hadisəsidir.
Shefeq deyir:
“Sakit ol. Gözlərini yum. Bu gün artıq keçdi. Mən buradayam – səssiz, amma şəfalı. Sabah yenidən başlayarsan. İndi sadəcə bax, sus və yenilən.”