Qadının sükutla danışdığı, ruhla var olduğu bir hekayə
O, gəldi. Ayaq səsi eşidilmədi. Qapı döyülmədi. Gəlişi bir pıçıltı kimi idi. O danışmadı, amma otaq doldu. O toxunmadı, amma dərinin altında bir istilik yayıldı. Onun adı yox idi. Sadəcə “külək” dedilər adına.
Amma bu külək adi deyildi. O, qadın idi. Danışmasa da danışan, görünməsə də mövcud olan bir qadın.
Qadın və külək – görünməyən gücün metaforası
Külək bir qadın kimidir:
Onun varlığı bəzən hiss edilmir, amma o yox olanda, hər şey dayanır.
O, evi havalandırır, otaqları canlandırır, bəzən dağıdır, bəzən də sakitləşdirir.
Külək, qadın kimi, həm şəfqət, həm də güc daşıyır. Bəzən sığal, bəzən silkələyən əldir.
Qadının ruhu da belədir – Allahdan gələn enerjiylə doludur. Görünməz, amma hər şeyə nüfuz edən, bəzən fısıldayan, bəzən qopan.
Allahdan gələn səs – qadının daxilində danışan hikmət
Hər qadının içində bir səs var. O səs bəzən dua olur, bəzən səbir.
O səs bir ananın susaraq bağışladığı səhvdir.
Bir bacının arxa-dayağı, bir qızın arzusudur.
Bu səs sözlə yox, niyyətlə danışır.
Çünki qadın dua edən zaman, yalnız dililə yox, bütün hüceyrəsi ilə danışır.
Və külək kimi, o dua yayılır – evə, uşağa, ərinə, dostuna, düşməninə belə…
Allahın qadına verdiyi bu daxili danışıq – mənasız sükutu hikmətli səssizliyə çevirir.
Enerji – gözəllikdən daha artıq
Bir qadının gözəlliyi nə onun gözündə, nə saçında, nə də üzünün simmetriyasında gizlidir.
Onun enerjisindədir. O daxilindən yayılan hiss dalğasında.
Qadın o enerjini Allahdan alır. Ədalət hissində, mərhəmətində, hisslərinin dərinliyində.
O enerjidir ki, qadın bir otağa daxil olanda, ton dəyişir.
Söhbət bir az daha sakit, musiqi bir az daha dərin, və nəfəs bir az daha yavaş olur.
Bu enerji – külək kimi – gözə dəyməz, amma hər şeyi dəyişdirər.
Məna – qadının nəfəsində gizli olan hikmət
Hər qadın öz həyatını bir məna xətti üzrə qurur.
O bəzən özünü itirər, bəzən unudar, bəzən yorular…
Amma ruhunda həmişə bir "niyə yaşayıram?" sualı var.
O sual ona yol göstərir.
O sual onu aşiq, ana, yaradıcı, yazıçı, müəllim, şair, şəfa verən edir.
O sual onun içindəki səsi Allaha doğru yönəldir.
Külək kimi – o yerdəyişir, amma məqsədindən sapmır.
Qadın sükutla danışanda külək danışır
O gün kəndin yuxarısında, qayanın başında dayanan qadın, əllərini yana açdı.
Səssiz bir dua pıçıldadı. Amma heç kim eşitmədi.
O dua səmaya qalxmadı – küləyə qarışdı.
Külək qayıtdı. O duanı daşıdı.
Bir uşaq nəfəs aldı – rahatladı.
Bir kişi evə dönəndə yolda fikrini dəyişdi – qayıtdı.
Bir çiçək solmamaq üçün daha bir gün dayandı.
Heç kim bilmədi bu qadının etdiyini. Amma külək danışdı.
Nəticə – Külək bir qadındır. Qadın bir enerjidir. Enerji isə Allahdan gəlir.
Hər qadın küləkdir —
danışmır, amma danışdırır.
toxunmur, amma duyulur.
görünmür, amma yol açır.
və əsəndə özüylə dua, enerji və məna gətirir.
Onun varlığı – bəzən bir baxış, bəzən bir nəfəs qədər yüngül.
Amma unutma: külək dayananda, həyat da dayanır.
